Category

Gedichten

Gedicht: Grunn schraait

By | Gedichten | No Comments

Grunn schraait

n heule enne wieder

kieken most veurbie t enne

en zun dij laangs dieke glid

mit wad dij komt en goat

generoaties noa mekoar

aaiw noa aaiw

bekwoam noest waark

zo was t en is t nog

der is wel wat aans worden

schatten binnen respektloos

spolt uut eerde

’t laand, laand van klaai

klaai brocht deur zee

aaiw bie aaiw opbaauwd

t oolste is bewaarkt

grond van Europa

hoavikken kwoamen

vlaigen rond hoog boven t laand

en staalen der zaail

zaail oet mouder oardes schoot

dut eerde trillen roupen jeuzelen

leegte moakt nou vergreld en grammiedeg

eerde schraait en trilt oet pien van vloagen

wat-woar hestoe te over

licht gas dat opbraand is

veur t haaile laand is

Grunn is d aainigste veur elkenaaine

moar ook elkenaaine veur aainigste 

 

Heleen van der Tuin